مصطفى النوراني الاردبيلي
245
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )
فرانسوى : cocculus انگليسى : snail seed گياهى است از خانواده زامور : menispermaceae و نام علمى آن : cocculus pendulus زامور يا ايشك پيچكى است دو پايه كه در جنوب ايران از درختان مجاور خود مانند كنار بالا مىرود . ساقههاى آن باريك ، برگها بدون دمبرگ يا با دمبرگ كوتاه تخممرغى كشيده و كبود رنگ ، گل آن نر و ماده جدا ، كوچك سبز رنگ ، مايل به زرد ، به شكل خوشهاى باز و محورى گلهاى ماده آن منفرد است ، ميوه آن به شكل نعل اسب ، دانههاى آن داراى آلبومين فراوان كه در حقيقت مغز ميوه است . اين گياه در سنگال ، عربستان ، شبه قاره هند و ايران انتشار دارد ، در ايران در چاه بهار و بندر عباس مىرويد و انواعى از آن نظير c . japoncus و c . thundergii در ژاپن و چين مىرويد و خواص آنها در پنستائو چين آمده است . تركيبات شيميايى : اين گياه حدود 1 درصد كالومين و 6 / 0 درصد پالماتين و در ريشه آن 2 درصد آلكالوئيدهاى پلوزين ، 3 درصد سانگولين و يك آماروئيد كولومبين است . در گزارش ديگرى سمى بودن گياه ذكر شده و از آن menisidine , menisine , mufangchin a , b جدا شده است . خواص - كاربرد : در هند از ريشه گياه زامور براى معالجه تبهاى نوبهاى و بهعنوان مقوى و تونيك استفاده مىشود . در چين و ژاپن ريشه گونههاى محلى اين گياه را كه نسبتا ضخيم و قهوهاى رنگ است ، از طول به 4 - 2 قسمت كرده به بازار عرضه مىنمايند . بوى آن مطبوع و طعم آن تلخ بوده ، دارويى است لعابدار و براى قطع تب ، معالجه استسقاء و